Amerika is in een transformatie crisis. De vliegtuigen die zich in the Twin Towers boorden katalyseerden een veranderingsproces. Onze onze collectieve situatie is nu één van angst en alarm  en het is onduidelijk hoe lang deze cellulaire shock zal duren.

Als onze somatische integriteit bedreigd wordt zijn we uitgedaagd een antwoord te geven. Alarm werkt als een elektrische opwindingstoestand en wanneer het organisme overstroomt is dreigt het lichaam overweldigd te worden. het is de dreiging van mogelijke disorganisatie. Opwinding die geen object heeft zodat het organisme handelen kan leidt tot paniek en vervolgens tot depressie.

Crisis kan een verlies aan somatisch contact met onszelf en onze waarden oproepen. Een geordend gevoel van in de wereld zijn is verloren. We worden buitgewoon alert en ontwikkelen een onderzoekende houding. Voor sommigen is het somatische-emotionele antwoord op deze verhoogde onderzoekende houding die van vermijding, passiviteit en in elkaar storten. Voor anderen roept de dreiging van overweldigd zijn een onmiddellijke drang tot handelen op.

Het alarm patroon kan somatisch gemanaged worden door de organisatie van alarm, hyperalert zijn, vermijding en collaps te verminderen. Wanneer je formatief werkt met alarm begin je met het buitenste spierpatroon van paraatheid of hulpeloosheid. De interne somatische houding bereik je door minimale veranderingen in deze buitenlagen te maken. Geleidelijk ontstaat er dan een verschuiving in lichaamsvorm en oriëntatie

Tragedie bevat vele boodschappen in zich. Eén daarvan is het respect voor de heiligheid van het persoonlijke, een individu gegrond in het gewone dagelijkse leven

Boeken met meer informatie hierover: Patterns of Distress en Emotional Anatomy by Stanley Keleman

Voor vragen en informatie: gine.dijkers@planet.nl

The contents of this site are copyright©, Stanley Keleman
All Rights Reserved